
Θέλω φέτος ο Πανιώνιος να κάνει κάτι που θα μείνει στην ιστορία. Πέρυσι απλά αγωνιζόμουν, φέτος νιώθω κομμάτι της ομάδας. Για όσο αντέχω να αγωνίζομαι θα δίνω ό,τι μπορώ. Αυτό που εισπράττω από τους οπαδούς είναι πολύ σημαντικό




, όπως και πέρυσι, ετσι ωστε να δώσουν ηχηρό παρών όπω
ς παντα. Απόντες είναι οι διεθνείς με την Εθνική Νέων, Κοντοχρήστος και με την Εθνική Κύπρου, Νικολάου. Δεν υπολογίζοντε ο τιμωρημένος Ριέρα και ο τραυματίας Εστογιανοφ.
διωκόμενους από τις εστίες του Έλληνες της Μικράς Ασίας , αφού για να ξεφύγουν από τη φωτιά η θα έπεφταν στη
θάλασσα η στα χέρια των Τούρκων για να σφαγούν οι άνδρες και να βιαστούν οι γυναίκες
προχωρούσε. Βγήκαμε στο δρόμο. Φωτιά από τη μια, θάλασσα από την άλλη. Βρισκόμασταν στη μέση. Και οι Τσέτες (σ.τ.σ. οι άτακτοι Τούρκοι) βρίσκονταν στη μέση, και σφάζαν και σκότωναν Τη νύχτα οι Τσέτες έκαναν επίθεση ν' αρπάξουν, να σφάξουν, ν' ατιμάσουν. «Βοήθεια! Βοήθεια!», φώναζε ο κόσμος. Τα εγγλέζικα πλοία ήταν απέναντι. Έριχναν τους προβολείς. Σταματούσαν για λίγο. Τη νύχτα θέλαμε να πάμε προς νερού μας. Πήγαμε λίγο πι
ο έξω, φρίκη! Βρεθήκαμε σε μια χαβούζα (σ.τ.σ. μεγάλο ανοιχτό λάκκο). Γύρω γύρω, στα χείλια της χαβούζας σπαρταρούσαν κορμιά, και μέσα η χαβούζα ήταν γεμάτη κεφάλια. Έπαιρναν όποιον έπιαναν, τον πήγαιναν στην άκρια της χαβούζας, έκοβαν το κεφάλι και το έριχναν μέσα στη χαβούζα και τα κορμιά τα άφηναν να σπαρταρούν γύρω γύρω. Ήταν φοβερό. Όσοι το είδαν τρελάθηκαν. Το τρελοκομείο γέμισε από τρελούς σαν ήρθαμε. Εκεί σ' αυτό το μέρος χάσαμε και τον πατέρα μου. Τον αδελφό μου τον έσφαξαν στο χωριό. Έβγαλαν, μετά, ιτα
λικά και ελληνικά πλοία και μας πήραν. Πόσους; Ούτε ένα είκοσι τοις εκατό δεν επήραν. Τέτοια καταστροφή δεν είδαν τα μάτια μου! ".